Nawrocki chciałby mieć uprawnienia Trumpa, ale polski garnitur prezydencki jest skrojony dosyć ciasno. Prezydent RP, zgodnie z konstytucją, jak brytyjski król, panuje - nie rządzi.

Są dwie możliwości, albo Nawrocki nie przeczytał konstytucji, zwłaszcza artykułu piątego o swoich prerogatywach albo przeczytał i bezczelnie je narusza.

Obie źle o nim świadczą.

Jednak rozumiem o co mu chodzi.

O to mianowicie, by być zauważonym przez rządzącą koalicję.

Więcej, upieprzać jej życie, bo żywi tak wielką niechęć do Tuska, że głównym celem jego prezydentury, przez dwa lata, może być walka z rządem oraz jego obalenie.

Lista chciejstw Nawrockiego, wykraczających poza prezydenckie kompetencje, jest długa.

A to decydowanie o nominacjach ambasadorskich, konsultowanie z nim rządowych przedłożeń, prowadzenie polityki zagranicznej i obronnej.

Na razie.

Nie wiadomo, co jeszcze mu do głowy przyjdzie.

Owszem, prezydent ma prawo weta.

I rozumiem, że chcąc być w zgodzie ze swymi poglądami i programem wyborczym, wetuje te projekty ustaw, które stoją z nimi w sprzeczności.

Tylko naiwny by oczekiwał, że będzie "długopisem" rządu.

Rozumiem także, że chce systemu prezydenckiego, ale chcenie to nie prawne i polityczne realia.

Mamy system parlamentarno-gabinetowy i kropka.

Dopóki nie zostanie ewentualnie przyjęta nowa konstytucja, z takim zapisem, dopóty trzeba przestrzegać obecnej.

I łaski nikomu nie robi, bo stoi na straży konstytucji.

Tak przynajmniej zapisano w ustawie zasadniczej.

Ma też szczęście, że autorzy obecnej konstytucji nie zapisali w niej możliwości impeachmentu za jej łamanie.

Szkoda.

Bo gdyby był, mógłby rychło pożegnać się z posadą.

Trump już to przerabiał.