Polska oszalała na punkcie srebrnego medalu Kacpra Tomasiaka w Predazzo. Każdy, zwłaszcza politycy, chce się "ogrzać" w jego cieple.

Nareszcie ktoś leczy nasze narodowe kompleksy i można się "podwiesić" pod jego sukces.

Polaka od dziecka się uczy: "bądź skromny, nie wyróżniaj się, nie występuj przed szereg".

I nie dziwota, że potem z małego Polaka wyrasta zakompleksiony i wkurzony dorosły.

Cechami wspólnymi tych ostatnich jest bezinteresowna zawiść oraz kompleks niższości.

Że komuś się udało zrobić karierę, że ma więcej pieniędzy, większy dom itd.

I gdyby złota rybka ich poprosiła o zadanie jednego życzenia które ma spełnić, to odpowiedzieliby, że chcieliby kolegę, znajomego, który ma lepiej, szlag jasny trafił.

A w sumie chodzi o to, by uczyć młodych Polaków, by byli dumni z każdego, odniesionego przez nich sukcesu.

Nawet najmniejszego.

Byśmy tej dumy nie traktowali jako wywyższania się, bo ona jest potrzebna do samoafirmacji tak potrzebnej w coraz powszechniejszej rywalizacji.

Nie tylko jednostek, ale całych narodów.

Ona daje siłę by podejmować wyzwania, które przynosi nam przyszłość.

Bez niej nie zmienimy ani siebie, ani Polski.

A dla Kacpra - brawa oczywiście!