... czyli o tym, jak po raz kolejny sprofanowano Sanktuarium Matki Boskiej Częstochowskiej.

Tzw. pielgrzymka kibiców na Jasną Górę miała więcej wspólnego z parteitagiem, jak wydarzeniem religijnym.

Wrzaski, obelgi, płonące race a na murach on, zwany przez niektórych, prezydentem Polski.

Karol Nawrocki udzielający "błogosławieństwa" wiernym mu hunwejbinom.

Kibolom.

Z radosną miną obserwujący stojący przed murami motłoch, który najchętniej by na drzewach lub latarniach powywieszał Tuska i obecnie rządzących.

Lub sierpem albo młotem pozbawiał ich życia.

Z chrześcijaństwem nie ma to nic wspólnego.

To wydarzenie bardziej przypominało nazistowski parteitag, niż katolicką pielgrzymkę do Pani Pięknej Miłości i Królowej Polski.

Chyba nie takich "hołdów" oczekiwała.

Po raz kolejny miejsce święte dla wielu Polaków stało się festiwalem nienawiści.

By tego było mało, ojcowie Paulini i miejscowy ordynariusz rżną głupa udając, że nic się nie stało.

Nawrocki, deklarujący się jako katolik, nie rozumie, że czas Kościoła Wojującego bezpowrotnie minął.

Mógłby to pojąć, gdyby się wsłuchał w nauczanie Jana Pawła II i Franciszka.

Oceniając jego katolicyzm po "owocach" można bez przesady stwierdzić, że to zwykłe sekciarstwo.

O tyle niebezpieczne, że rozniecające nienawiść do inaczej myślących Polaków.

Wykluczające połowę ze wspólnoty narodowej.

Od nienawistnych okrzyków do rękoczynów droga już niedaleka.

Tak rodził się faszyzm.

To co zrobił Nawrocki jest obrazą dla Urzędu Prezydenta oraz uczuć religijnych milionów Polaków postrzegających swoją wiarę jako przesłanie miłości bliźniego.

Bez względu na poglądy polityczne, religijne czy status społeczny.

Non possumus tego tolerować, Panie Nawrocki.