Już nie będą o nas mówić - przedszkolaki, ale - uczniowie - orzekły wyrzyskie starszaki, które pożegnały przedszkole.

Dzieci w wierszach wspominały minione lata, wracały do pierwszych dni spędzonych w przedszkolnych murach, wyrażały uczucia, jakie wtedy gościły w małych serduszkach. Przypominały sobie, jak różnie reagowały na pozostanie w grupie bez rodziców, z uśmiechem wracały pamięcią do figli i psot, tęsknoty, smutków i radości, które towarzyszyły dniom spędzonym wśród przedszkolnej braci. Opowiedziały o przygodach, zabawach i nauce, której doświadczyły. Cofały się myślą do etapów malucha i średniaka, aby zaprezentować jak wiele osiągnęły, docierając do pozycji  starszaka, z odwagą stojącego u progu szkoły. Rozpamiętywanie minionego czasu wywołało smutek związany z rozstaniem, z koleżankami, kolegami i środowiskiem przedszkolnym. Jednak starszaki wyśpiewały, że…

Gdy pójdziemy już do szkoły, gdy poznamy nowy świat
To wrócimy często myślą do przedszkolnych miłych lat.
Przypomnimy sobie wtedy jak wesoło było nam
I powiemy: szybko minął ten przedszkolny piękny czas.

Przedszkolacy obiecali, że za dwadzieścia lat zawitają w przedszkolne progi, jako marynarze, lekarze, piloci, budowniczy, konstruktorzy, ogrodnicy, aby zaprezentować swoje osiągnięcia.

Nie zabrakło też słów pożegnań ze strony młodszych kolegów. Pani dyrektor żegnała 6-letnich absolwentów, a także ich rodziców, kierując w ich stronę ciepłe słowa podziękowania. Wychowawczynie życzyły wielu sukcesów swoim podopiecznym, a rodzicom wiary w swe pociechy i radości z kolejnych sukcesów.

Uroczystość zakończyła się wręczeniem dyplomów ukończenia przedszkola. Potem każda grupa w swoim gronie spędziła ze sobą ostatnie przedszkolne chwile…