Marsz Niepodległości - odpust dla prawej strony?

Marsz Niepodległości, stworzony w formie pochodu, miał być urzeczywistnieniem drogi, kulminacją ciągłej pracy. Nie przez przypadek był i jest marszem - momentem spotkania wielu grup, które chcą pokazać cel, w jakim podążają.

Dziś dla wielu Polaków stał się on jednak szybkim rozgrzeszeniem ze swojej bierności w ciągu roku. Ot, podróż autem, autokarem czy pociągiem, trwająca nawet i 12 godzin, staje się szczytem aktywności społecznej. Dodajmy do tego jeszcze obowiązkowe zdjęcie na Fejsie, Insta czy innym TikToku. Przez resztę roku najwyższą formą działania i okazywania wsparcia pozostaje emotka z serduszkiem lub „wrr”.

Nie jest inaczej w naszym małym piekiełku nad Gwdą. Co z tego, że raz w roku wydasz 100, może 200 złotych na bilet, jeśli na tym kończy się Twój patriotyzm, myśl wspólnotowa czy nacjonalizm? To tak, jakbyś pojechał na koncert ulubionego zespołu i uznał, że to czyni Cię jego pełnoprawnym członkiem.

Pięknie jest zobaczyć te liczby i chwalić się byciem częścią czegoś ogromnego. Jednak Marsz Niepodległości trwa - i powinien trwać - w życiu codziennym jego uczestników. Polacy i Polska potrzebują Ciebie tutaj, na miejscu. Na marszu z regionu pilskiego było od 700 do 1000 osób - od rolnika do prawnika, od magazyniera po inżyniera. Ale cóż z tego wynika dla Piły i okolicy? Wszelka władza nadal nie czuje presji. I nie chodzi tu o nacisk w formie manifestacji pod oknem, ale o codzienną kontrolę, patrzenie na ręce i aktywność społeczną.

Ideą marszu jest dać rozpęd na kolejny rok. W tej „walce” tak samo ważne jak zapalenie znicza jest zgłoszenie awarii lampy. Zamiast narzekać na system - weź sprawy w swoje ręce. Sławuś, Jaruś, Grzesiu czy Krzysiu nie są i nigdy nie będą Ci bliżsi niż wisząca gałąź, którą możesz obciąć, niż niedomykające się drzwi na klatce czy osoba z niepełnosprawnością walcząca o przetrwanie na wysokim krawężniku.

Tak, bądźmy razem 11 listopada w Warszawie, nie wstydźmy się naszej tradycji, nie dajmy sobie wmówić, że jesteśmy źli czy gorsi, bo nasze poglądy wymykają się spod wąskich uliczek stęchłego miasteczka zwanego etyką z Wyborczej.

To właśnie dzięki wydarzeniom z początku XX wieku możemy dziś się spierać o sens, ale sens - a nie to, czyje logo zawiśnie nad trybunałem, spółką skarbu państwa czy miejscem przed kamerą. O sens: jaką będzie Polska, ta wielka i ta mała.

Marsz Niepodległości stworzyły środowiska narodowe i nacjonalistyczne, stawiające w centrum interes własnego narodu. Interes, który nie jest plemienną walką o trybunał, lecz czymś, co ma swoje realne odzwierciedlenie tu, dookoła nas.

Polak w Polsce może być gospodarzem tylko wtedy, gdy sam nauczy się dbać o swoje obejście.