Trump, pocałuj się w d...ę!

… czyli jak Trump rękoma sojuszników z NATO chce wyciągać kasztany z irańskiego ogniska.

Trump wezwał Chiny, państwa NATO i inne korzystające z zablokowanej obecnie Cieśniny Ormuz, by wysłały swe wojska do jej udrożnienia. Czyli: ja rozpaliłem ogień, a wy go gaście.

Rozumiem, że min. Sikorski jako szef dyplomacji musi mówić dyplomatycznie, czyli pitu-pitu zarozumiałe tylko dla innych dyplomatów.

Ale przy innych europejskich politykach, takich jak m.in. premierzy Hiszpanii, Grecji, Wielkiej Brytanii czy kanclerz Niemiec, którzy powiedzieli stanowcze "nie" żądaniom Trumpa, wypada jak mały oportunista, który chce zjeść ciastko i je mieć.

A chodzi mu o dziesięć tysięcy jankeskich zbirów stacjonujących w Polsce licząc na to, że jego postawa nie skłoni Trumpa by je odwołał.

Tyle że takie oczekiwania można mieć w stosunku do człowieka racjonalnego i obliczalnego.

Prezydent USA jest zaś wariatem z zapałką, którą rzuca, to tu to tam, na beczki z benzyną.

Nawet większość Amerykanów ma już go dosyć, bo wojna z Iranem każdego dnia generuje dla nich coraz większe koszty życia.

I jeśli Trump nie zakończy rychło wojny, to

a. może go spotkać impeachment,

b. republikanie przerżną w listopadzie wybory połówkowe do Senatu i Kongresu.

Nie wiem jaką dalej Sikorski chce prowadzić politykę wobec USA i Trumpa, ale takie lawirowanie może być wkrótce odebrane przez europejskie państwa NATO jako przejaw tchórzostwa w stosunku do szalonych pomysłów wariata z Białego Domu albo, co najmniej, oportunizmu.

Bo nie da się dłużej siedzieć okrakiem na brzytwie, gdyż można sobie uszkodzić "cojones".

Są takie chwile gdy, nawet wobec sojuszników, trzeba mówić stanowczo "nie".

Bo inaczej nie będą nas szanowali.

Czyli fuck off, Mr Trump!