Obserwując styl Nawrockiego mam coraz większą pewność, że próbuje w polityce stosować metody, których nauczył się w kibolskich ustawkach.

Nie ma dnia, by komuś nie dowalił.

A to Tuskowi (najczęściej), Czarzastemu, rządowi, UE.

Bez nawalanki, jak widać, żyć nie może.

A ci oczywiście mu odpowiadają pięknym za nadobne i mamy "piękny" polski pierdolnik, potwierdzający tezę, że Polak bez kłótni żyć nie może.

I widzi to zagranica i coraz częściej ma wątpliwości, kto w Polsce, do cholery, rządzi.

Odbija się to na naszej pozycji na arenie międzynarodowej, bo zachodni partnerzy nie wiedzą, z kim rozmawiać.

Nawrocki pręży muskuły, jak bokser przed ważeniem, robi groźne miny, sika agresją, bo wydaje mu się, że tak wygląda sprawowanie urzędu prezydenta RP.

Ano tak nie powinno wyglądać.

I chyba, poza Wałęsą, żaden prezydent nie zachowywał się tak, jak on.

Choć jest w konstytucji gwarantem jej przestrzegania, to łamie ją, choćby w zakresie polityki międzynarodowej, za którą konstytucyjnie odpowiada rząd.

Jego doradcy nakładli mu do głowy, że jest prawie jak król i może w tej dziedzinie robić co chce.

Jego konstytucyjne prerogatywy są jasne i określa je V artykuł ustawy zasadniczej.

Mówiąc w skrócie - jak konstytucyjny władca, panuje, ale nie rządzi.

I tak rozumiał swoje uprawnienia każdy prezydent. Kwaśniewski, Kaczyński, Komorowski, Duda.

Owszem, próbowali czasami je poszerzyć, ale nie toczyli permanentnej walki z rządem.

Nie opluwali premierów przy każdej, sprzyjającej okazji.

Nie osłabiali pozycji Polski za granicą.

Mówił o sobie w kampanii, że jest "kandydatem obywatelskim" choć sam w to nie uwierzył.

Ale załóżmy przez chwilę, że tak było.

Ponad 90 procent Polaków źle ocenia jego awantury z rządem.

Może część rechoce po kolejnych jego odzywkach - "ale dowalił Tuskowi", jednak zdecydowana większość oczekuje od głowy państwa, by godnie reprezentowała swój urząd i konstruktywnie współpracowała z sejmem i rządem.

Polska to nie boisko czy polana w lesie, na których można się nawalać z przeciwnikiem politycznym.

I nie należy wyłącznie do Nawrockiego czy jego politycznych sojuszników.

Należy do każdej i każdego z nas.