Tradycje wróżb andrzejkowych przetrwały do naszych czasów. Są beztroską, osobliwą zabawą, podczas której - tak jak dawniej - syczy wlewany do wody wosk. Tak było też w wyrzyskim przedszkolu.

W czasie Andrzejek, wśród śmiechów i żartów, losuje się różne przedmioty schowane pod miseczkami. Ustawia buty, podążając do progu, kręci butelką na gwiezdnej planszy, rzuca kostkami, wykonuje numerologiczne analizy daty urodzenia, przebija papierowe serce odnajdując wywróżone imię.

W każdej grupie zorganizowane były różnorodne zabawy związane z przepowiedniami. Jakie imię będzie nosić osoba, z którą się zaprzyjaźnię, kim zostanę, jak urosnę, co czeka mnie w najbliższym roku, jaki mam charakter (jestem gadułą, a może cichy i skryty, pracowity, czy jednak leniuszek), kto pierwszy pozna kogoś bliskiego, jakie prezenty przyniesie Gwiazdor.

Tego wszystkiego próbowali dowiedzieć się przedszkolacy przy pomocy radosnych działań wróżbiarskich, ciekawych rekwizytów, w atmosferze tajemniczości, którą najczęściej wprowadzały wiersze lub piosenki andrzejkowe.

Dzieci pamiętały jednak, że to forma zabawy, która ma przynosić przede wszystkim radość i wspaniałe samopoczucie. Gwarne śmiechy nadchodzące z każdej przedszkolnej sali jednoznacznie wskazywały, że właśnie tak przedszkolaki spędziły ten dzień.

Uwieńczeniem wesołości był przygotowany poczęstunek. Woskowe figury dzieci zabrały do domów, aby wspólnie z rodzicami wykonać cień i odczytać ich znaczenie, a następnie oczekiwać na ich spełnienia…