Pandemia koronawirusa osiąga apogeum, a Polska bije w nim własne rekordy. Minister Szumowski, który kilka miesięcy temu zapewniał, że jesteśmy do tej walki przygotowani i doskonale wiemy co robić, gdy nadejdzie jesienna fala, dzisiaj jest już eks-ministrem, a na dodatek sam został dotknięty Covidem.

Ci, którzy negują istnienie koronawirusa, to ignoranci lub zwyczajni idioci. Ten wirus istnieje i chorują na niego ludzie. Zarazem nie trzeba szukać daleko przykładu na to, że pandemia jest na rękę władzy z ciągotkami do trzymania społeczeństwa na baczność bez użycia broni, czołgów i bomb. Wystarczy strach i granie na ludzkich emocjach. To jest jak z oglądaniem horroru. Niespecjalnie boimy się wampira czy wilkołaka wyskakującego z ekranu, o wiele bardziej przeraża nas coś, czego nie widzimy, ale co podskórnie odczuwamy.

Przywódcy autorytarni mają teraz swój wymarzony czas. Dzierżą wymarzoną broń, dzięki której mogą umacniać władzę, bez specjalnego rozgłosu ograniczając podstawowe swobody i prawa obywatelskie. A przy tym, prowadząc populistyczną politykę informacyjną, sprawiają wrażenie państwa opiekuńczego.

Pandemiczna rzeczywistość to idealna sytuacja dla władzy chcącej mieć kontrolę nad obywatelami. W Izraelu ponad 10 tysięcy osób demonstrowało przeciwko polityce premiera Benjamina Natenjahu. Jak sobie rząd poradził z tą sytuacją? Wprowadzono lockdown i ludzi zamknięto w domach pod pretekstem wzrostu zachorowań na koronawirusa. A wiadomo, że z domowej kanapy trudno jest protestować.

Drugą stroną medalu wydaje się fakt, że pandemia jednak zaskoczyła samych rządzących. U nas wiosną wprowadzono lockdown przy stu kilkudziesięciu zachorowaniach na dobę. Trwał półtora miesiąca, co wystarczyło, by Polska - i też światowa - gospodarka stanęła na skraju przepaści. Dzisiaj zachorowania liczone są w tysiącach dziennie, ale na kolejny lockdown już nas nie stać. Mało w tym wszystkim konsekwencji.

Powtórzę: wirus istnieje, a niektórzy na niego umierają. Jednak wciąż nie mogę oprzeć się wrażeniu, że przy okazji ktoś próbuje zrobić mnie w bambuko.