Zapomniane przedmioty, czyli co się kiedyś w domu używało

Z wymienionych w felietonie mam tylko mosiężny moździerz do ucierania przypraw. A jeszcze w moim rodzinnym domu było ich tak wiele. Do lat 70.

Zacznijmy od balii z tarką. Obie moje babcie jej używały dopóki nie pojawiał się pralka "Frania". Marzenie wielu pań domu.

Pranie w niej to była wręcz herkulesowa praca, bo trzeba było najpierw w wielkich garach nagrzać wody.

Przelać do balii i każdą sztukę prania długo w wodzie ugniatać, wyżymać i znów ugniatać.

Potem pranie na tarce, aż do bólu rąk. Po takim wielokrotnym praniu można było mieć bicepsy jak kulturysta.

Zresztą nasze babcie, które z niejednego pieca chleb jadły, były silne.

Pralka "Frania". Oj, to był już postęp! Bo pralka sama prała, ale trzeba było odzież najpierw namoczyć. Mimo to i tak podłoga była cała mokra.

Po praniu ręczne wyżymanie wyżymaczką zainstalowaną na brzegu pralki.

Maszynka do mięsa. Ja używałem jej dość długo. Jeszcze do lat 90, bo mieliła mięso dokładnie i nie niszczyła jego walorów smakowych.

W zależności od potrzeb, używało się sitek o różnej średnicy otworów. Innych na "mielone". Innych do tatara. A jeszcze innych do mielenia gotowanych pyrów do farszu do pierogów ruskich. Nie żadnych tam ukraińskich, bo pierogi ruskie wzięły swą nazwę od Rusi Kijowskiej.

Ręczny młynek do mielenia kawy. Mieliśmy ich kilka. Zwykłe, drewniane, bez ozdób. I eleganckie, zdobione, z porcelanową szufladką na zmieloną kawę.

Zapach i smak tak zmielonej kawy nie ma porównania z tą mieloną w młynku elektrycznym.

Fakt, było z tym trochę roboty, ale dla prawdziwego konesera kawy to żaden wysiłek.

Taką kawę smakowo bije tylko ta utłuczona w moździerzu. Najlepiej kamiennym.

Czasami tęsknię do prostoty tamtych przedmiotów.

Można było je łatwo naprawić i były trwałe, na pokolenia.

Nie cofnę czasu, bo nie ma takiej potrzeby, ale warto pamiętać bez ilu elektrycznych i elektronicznych cudeniek wtedy się obywaliśmy .