Nie ukrywam, że przed każdymi badaniami, a potem czekając na ich wynik, boję się.
Tak też było po ostatniej tomografii komputerowej całego ciała.
O to czy nie ma wznowy. Czy nie ma przerzutów.
Czasami ten lęk paraliżuje tak mocno, że mogę siedzieć nieruchomo długi czas, bo mózg odmawia współpracy z mięśniami.
Drażnią mnie nawet ciche dźwięki. Tylko w ciszy znajduję ukojenie i modlitwie.
Zwłaszcza różańcu czy "Modlitwie Jezusa".
Ta ostatnia polega na zsynchronizowanym z oddechem powtarzaniu imienia Jezus. I jest to najlepsze lekarstwo.
Bo lęk z duszy się bierze, choć jest przecież przeciwieństwem spokoju.
Oba stanowią całość.
Zacytowany w leadzie fragment "Księgi godzin" R.M. Rilke jest moją życiową dewizą.
Bo by być w pełni człowiekiem, bardziej "być jak mieć", w pełni odczuwać siebie i innych, trzeba zaakceptować chwile trudne i piękne.
Strach i kojący spokój.
Smutek i radość.
Zdrowie i chorobę.
Pełna akceptacja.
Musimy iść odważnie przed siebie.
Bo przecież nic nie jest wieczne.
0
0
0
0
0
0
"Parszywy skarb" pamięci, czyli co było, a nie jest...
12💩
leman😡vvicz
14:45, 2026-11-09
"Parszywy skarb" pamięci, czyli co było, a nie jest...
na razie stary hejter lemanovvicz wykasztanił się💩 dzisiaj 10 razy. A jeszcze całe popołudnie i wieczór.
leku brak
14:34, 2026-11-09
"Parszywy skarb" pamięci, czyli co było, a nie jest...
9💩
stary parch
14:28, 2026-11-09
Paczki i przelewy poczekają. Ważna data już blisko
sing nicht mehr..🙂
vogel
12:15, 2026-11-09
