Zachodnie "kasty rejestrowane", czyli do czego doprowadziła na Zachodzie poprawność polityczna

Choć wprowadzona w 1950 roku konstytucja Indii znosi system kastowy to w praktyce nadal on obowiązuje jako "system kwotowy".

Podobne zjawisko pojawiło się na Zachodzie wraz z wprowadzeniem poprawności politycznej w życiu społecznym.

Indyjski system kwotowy polega na tym, że dla niższych kast i plemion (choć oficjalnie tego podziału nie ma) zarezerwowano w urzędach publicznych, szkołach wyższych, parlamencie, pewną kwotę miejsc.

Mówiąc najprościej, tzw. dalici mają z góry określną ich pulę, której wszystkie władze przy doborze kandydatów muszą przestrzegać.

Często niezależnie od kwalifikacji lub wyników na egzaminie.

Odkąd na Zachodzie pojawiła się poprawność polityczna, podobny system zaczął i u nas obowiązywać.

Choć w tym przypadku nie można mówić o kastach, a raczej o płci lub kolorze skóry, preferencjach seksualnych.

Dotyczy to we władzach publicznych i zarządach spółek proporcjonalnej liczby kobiet.

To prawo obowiązuje także i w Polsce.

Nie twierdzę, że jest ono złe, ale zostało narzucone odgórnie w imię liberalnej ideologii.

Kuriozalnie ten "system kwotowy" wygląda w świecie kultury: teatrze, filmie, dziennikarstwie.

Zgodnie z tą tendencją, przy wyborze aktorów np. do filmu, reżyser kieruje się kwestiami etnicznymi, kolorem skóry, czy preferencjami seksualnymi.

W zachodnich, zwłaszcza hollywoodzkich produkcjach, musi grać przynajmniej jeden gej lub lesbijka.

Jeden lub kilku aktorów czarnoskórych, jak np. w "Odysei" Nolana.

Niezależnie od tego czy wymaga tego scenariusz lub adoptowana sztuka lub książka.

W popularnym w Wielkiej Brytanii serialu dokumentalnym "Ucieczka na wieś" w roli prezenterów mamy: dwoje niepełnosprawnych, jednego geja, kilkoro czarnoskórych i prezenterką pochodzenia indyjskiego.

Niekiedy przy obsadzie ról filmowych lub scenicznych dochodzi do kompletnych absurdów.

Może dla liberalnych czytelników, a ja do nich nie należą, ten system wyrównuje szanse wyżej wymienionych.

Dla mnie jednak zawiera się w nim ukryte stygmatyzowanie. 

Podobnie jak w indyjskch Scheduled Castes.

Niby wszyscy są równi, ale pewne grupy mają dodatkowe szanse, z racji płci, preferencji seksualnych czy koloru skóry.