Mamy do dupy klasę polityczną, czyli kompromis na wagę złota

Wielu spraw, w tym funkcjonowania Trybunału Konstytucyjnego, nie da się załatwić bez kompromisu z strony wszystkich zainteresowanych. Czyli polityków koalicji rządowej, opozycji i prezydenta. Ci jednak, jak oświadczyli, nie zamierzają zrobić kroku w tył, by przerwać ten żenujące zamieszanie wokół TK.

Przypomnijmy definicję pojęcia kompromis.

To rezygnacja ze swoich żądań, odstępstwo od własnych zasad lub poglądów w imię wyższego celu.

A tym jest w tym konkretnym przypadku prawidłowe funkcjonowanie TK; idąc dalej - dobro państwa.

Kompromis to fundament demokracji.

Nie przywilej, ale konieczność takiego rozwiązywania sporów politycznych, by państwo mogło prawidłowo funkcjonować.

Oczywiście, za cenę rezygnacji z części swoich żądań, poglądów lub zasad.

Nikt nie wygrywa, nikt nie przegrywa.

Każdy jest po trosze wygranym.

Tego jednak dziś polskiej klasie politycznej brakuje.

I tym, którzy aktualnie rządzą, i tym, którzy są w opozycji.

Jakby tego było mało, prezydent, który powinien być mediatorem w takich sytuacjach, jest kolejną stroną konfliktu.

Nie tylko w sprawie TK, ale i w wielu innych kwestiach, jak choćby nominacje ambasadorskie.

Z zażenowaniem obserwowałem jak Nawrocki pognał w te pędy do Święczkowskiego, by podtrzymać go na duchu i otrzeć łzy po przepychance z sędzią Berkiem.

To się w pale nie mieści, by głowa państwa zachowywała się jak jakiś polityczny zagończyk odstawiający głupa dla chwilowego wzrostu swej popularności.

Ale Nawrocki zdążył już nas przyzwyczaić do różnych zachowań mało licujących z wizerunkiem prezydenta.

Ale powróćmy do tytułowej tezy.

Mamy fatalną klasę polityczną,

Z jej zacietrzewienie, głupotą, krótkowzrocznością, politykierstwem.

A przede wszystkim, nieumiejętnością osiągania kompromisu.

Jednak, czyja to wina?

Owszem, jej samej.

Przede wszystkim jednak nas samych, chroniących się w swoich bańkach jak Francuzi w bunkrach na Linii Maginota.

Sami tego chcieliśmy i jak wszystko na to wskazuje, nadal tego chcemy.

Politycy są tylko emanacją naszych lęków, frustracji, kompleksów i obaw.