W sobotę w Słomkach zorganizowano „Folwarczną biesiadę z dworskimi”. Bawiły się wszystkie sołectwa gminy Chodzież - bez względu na stany: od chłopa i pana - po plebana!

Z tej okazji każde sołectwo przygotowało własną stylizację, dzięki czemu sala mieniła się kolorami dawnych czasów, jakby na jeden wieczór przeniesiono wszystkich do świata szlacheckich dworów i staropolskich tradycji.

- Za siedmioma górami, za siedmioma lasami, tam gdzie bór stawał się gęsty, a trakt handlowy zakręcał w stronę rzeki Noteć, stała stara, drewniana karczma. Nad jej drzwiami, na zardzewiałym łańcuchu, kołysał się szyld w wymalowanym kogutem. Rządził tam stary mądry Żyd Jankiel. Słynął on z dwóch rzeczy: najlepszych zabaw w powiecie oraz ze swoich dwóch córek, Emmy i Rebeki, dziewczyn o urodzie z „odzysku”, które różniły się od siebie, jak ogień i woda - zagaił bajarz ludowy, który prowadził scenariusz biesiady.

A potem na salę karczmy wkroczył jej arendarz, Żyd Jankiel, w czarnym chałacie i z kruczoczarną brodą (w tej roli wójt gminy Chodzież Kamila Szejner), razem ze swoimi córkami (wicewójt Ewa Kubiś i sekretarz gminy Katarzyna Staśkowiak-Pyra). I wtedy rozpoczęła się zabawa. Jak to u Jankiela - na całego!

A że Emma i Rebeka właśnie ogłosiły, że szukają kandydatów na mężów, ojciec co chwila nalewał gościom miodu, zastanawiając się, który z biesiadników przetrwa te wyczerpujące konkury.

Skrzypce rzęziły jak opętane, a podkute buty bębniły w dębowe deski podłogi, aż kurz unosił pod sufit. Sam gospodarz zaś uwijał się między stołami z dymiącymi półmiskami i napitkami - śmiejąc się cicho pod nosem, wiedział bowiem, że ta noc przejdzie do historii…

::photoreport{"type":"check-for-article","item":"2285"}

Oparte na eposie „Pan Tadeusz” Adama Mickiewicza integracyjne wydarzenie „Folwarczna biesiada z dworskimi” było podsumowaniem zrealizowanego przez gminę Chodzież i Stowarzyszenie SOCIUS projektu „Lokalna Akademia Umiejętności”. Dzięki udziałowi w różnorakich tematycznie warsztatach, mieszkańcy sołectw mogli nie tylko rozwijać swoje umiejętności, ale przede wszystkim budować relacje, wzmacniać więzi sąsiedzkie i poczucie przynależności do lokalnej wspólnoty.

Jeśli celem projektu była integracja społeczności, to biesiada w Słomkach stała się najlepszym dowodem na to, że został on osiągnięty. Wszyscy stali się częścią jednej historii - historii o wspólnocie, zaangażowaniu i ludziach, którzy potrafią razem tworzyć coś wyjątkowego.