We wsi Słomki zorganizowano „Folwarczną biesiadę z dworskimi”. Oparte na eposie „Pan Tadeusz” Adama Mickiewicza integracyjne wydarzenie było podsumowaniem zrealizowanego przez gminę Chodzież i Stowarzyszenie SOCIUS projektu „Lokalna Akademia Umiejętności”.

Dzięki udziałowi w organizowanych od września ub.r. różnorakich tematycznie warsztatach, mieszkańcy wszystkich sołectw mogli rozwijać swoje umiejętności, a przy okazji budować relacje, wzmacniać więzi sąsiedzkie oraz poczucie przynależności do lokalnej wspólnoty gminy Chodzież.

Miejsce finału projektu nie było przypadkowe. Zgodnie z pierwszym po I wojnie światowej spisem powszechnym z 1921 roku Konstantynowo folwark, Konstantynowo leśniczówka, Mirowo folwark i Słomki Folwark stanowiły część gminy dworskiej Strzelce. Natomiast pobliskie Rataje były wsią służebną grodu chodzieskiego, wymienianą w źródłach już na początku XV wieku - pierwsze wzmianki z 1403 roku mówią nich jako o wsi królewskiej. Wiadomo też, że w 1510 roku była tam karczma, a w 1564 działał młyn Krępka.

„Folwarczna biesiada z dworskimi”  - zadanie nr 3 w ramach projektu „Lokalna Akademia Umiejętności” - odbyła się w sali wiejskiej w Słomkach z udziałem ok. 150 osób. Realizatorzy zadania i zarazem beneficjenci projektu - Stowarzyszenie SOCIUS oraz Gmina Chodzież - zaprosili do uczestnictwa w nim przedstawicieli wszystkich 11 sołectw z terenu gminy - zespoły śpiewacze, rady sołeckie, koła gospodyń wiejskich.

Nadrzędnym celem zadania było upowszechnianie kultury ludowej i wywodzących się z niej zwyczajów i tradycji, a także integracja mieszkańców „dworu”, tzw. dworskich, z mieszkańcami „folwarków”.

Przydzielone sołectwom role były następujące: Nietuszkowo - gospodarze pańszczyźniani (bogatsi chłopi), ksiądz; Konstantynowo - mieszkańcy dworu/szlachta; Milcz - chłopi (pastuchy od krów, parobki, wójt); Zacharzyn - chłopi i dziewki chłopskie, nauczycielka; Strzelce - hrabia z damami dworu, wiejska zielarka; Rataje - chłopi pańszczyźniani, wójta; Pietronki - chłopska para młoda i matka; Oleśnica - chłopi-rybacy, parobki, dziewki służebne, krawiec; Stróżewice - rodzina dziedziców, dziedzic ekonom z żoną, kołodziej; Stróżewo - bogate panie ze dworu z kawalerami; Podanin - chłopi oraz rola wędrownego śpiewaka.

Przedstawicielom beneficjenta i partnera projektu przypadły role Żyda karczmarza i oberżystek.

Zgodnie z tematyką projektu wystrój sali nawiązywał do XIX-wiecznej karczmy, oprawę muzyczną stanowiła ludowa muzyka w wykonaniu kapeli folklorystycznej, a narratorem wydarzenia był wodzirej, prowadzący całą imprezę, w tym konkurencje, tańce i przyśpiewki.

Na biesiadnych stołach pojawiły się tradycyjne potrawy, m.in. pierogi, kiełbasa, chleb, ogórki, domowy smalec i wędliny oraz pieczone prosię.

- Ideą tego przedsięwzięcia był rozwój wspólnoty lokalnej, zachowanie jej tożsamości kulturowej oraz propagowanie polskiej kultury i tradycji w wiejskim środowisku, szczególnie wśród młodszych mieszkańców, którzy w ostatnim czasie coraz chętniej osiedlają się na wsi. Bo - cytując słowa Andrzeja Sapkowskiego - „Możemy nosić chińskie ciuchy, jeździć czeskimi autami, patrzeć w japońskie telewizory, gotować w niemieckich garnkach hiszpańskie pomidory i norweskie łososie. Co do kultury, to jednak wypadałoby mieć własną”. I właśnie podejmując się tego zadania mieliśmy na uwadze fakt, by dziedzictwo kulturowe naszego regionu było ciągle żywe i wpływało na dumę z miejsca zamieszkania. „Folwarczna biesiada z dworskimi” okazała się wielkim świętem wielkopolskiej wsi, a jej uczestnicy weszli w „buty” swoich przodków z humorem, gracją oraz należną atencją dla spuścizny przeszłych pokoleń - podkreślają realizatorzy projektu.