Zmiany przepisów dotyczących wprowadzenia liczby zawieranych umów na czas określony weszły w życie w 2016 roku. Przed zmianami, wiele pracodawców wykorzystywało brak regulacji, co skutkowało wielokrotnym i wieloletnim zawieraniem z tym samym pracownikiem umowę o pracę na czas określony. Dzięki nowelizacji, pracownicy zyskali większą stabilność zatrudnienia. Dla pracodawców oznacza ona dodatkowe obowiązki związane z liczeniem okresu zatrudnienia oraz liczby zawieranych umów.

Limit ilościowy i czasowy umów o pracę na czas określony

Pracodawca zatrudniający określonego pracownika ma możliwość zawarcia z nim maksymalnie 3 umowy o pracę na czas określony, przy czym łączny czas trwania tych umów nie może przekroczyć 33 miesięcy. Jeśli łączna liczba umów jest większa lub okres zatrudnienia jest dłuższy, należy przyjąć, że od dnia następnego po upływie 33 miesięcy lub od dnia czwartej umowy pracownik jest zatrudniony u danego pracodawcy na podstawie umowy na czas nieokreślony. Gdy strony wspólnie ustaliły dłuższy okres wykonywania pracy, niż zostało to określone w umowie o pracę, to czas wykonywania pracy ponad termin wynikający z umowy jest także zaliczany do limitu czasowego i ilościowego umów na czas określony. 

Do tego okresu oraz limitu nie wlicza się umowy na okres próbny, która jest zawierana w celu sprawdzenia, czy nowo zatrudniania osoba posiada umiejętności wymagane na danym stanowisku. Zatrudniając pracownika, należy pamiętać o dopełnieniu wszelkich formalności w tym o wypełnieniu kwestionariusza osobowego przez pracownika. Zarówno pracodawca, jak i pracownik powinni posiadać wiedzę na temat: Kwestionariusz osobowy dla pracownika - co to jest i kiedy należy go wypełnić? Dzięki temu cały proces nawiązania stosunku pracy przebiegnie sprawnie i szybko.

W przypadku ponownego nawiązania stosunku pracy z tym samym pracodawcą ważne znaczenie ma okres przerwy pomiędzy rozwiązaniem poprzedniej umowy a zawarciem nowego stosunku pracy. W tym przypadku, stosuje się zasadę, że jeśli pracownik był już zatrudniony u tego samego pracodawcy po 22.02.2016 roku, to należy stosować się do limitów czasowych i ilościowych umów o pracę na czas określony. Pracodawca ma obowiązek sprawdzić, czy limity nie zostały wyczerpane, a jeśli ma to miejsce powinien z pracownikiem zawrzeć umowę na czas nieokreślony. Sposoby liczenia okresów pracy a także wszelkie kwestie związane z rejestracją czasu pracy, sporządzaniem grafików pracy oraz urlopami pracowniczymi wspomaga portal Inewi. Godna polecenia jest karta urlopowa na Inewi, dzięki której ma się pewność że wszystkie wymagane prawem elementy zostały w niej ujęte.

Wyjątki od limitów umów o pracę na czas określony

Istnieją wyjątki, które zwalniają pracodawcę z konieczności stosowania limitów dotyczących zawierania umów na czas określony. Ustawodawca wskazuje wprost, w jakich przypadkach zasada ta nie ma zastosowania. Zaliczyć do nich należy:

• zastępstwo pracownika podczas jego usprawiedliwionej nieobecności w pracy,
• wykonywanie pracy o charakterze dorywczym lub sezonowym,
• jeśli pracownik obejmuje stanowisko związane z kadencyjnością.

Wyjątek obejmuje też sytuacje, gdy po stronie pracodawcy powstaną obiektywne przyczyny, które są w stanie usprawiedliwić pominięcie ogólnie obowiązującej zasady. Zasada limitów nie ma też zastosowania w przypadku, gdy pracownica objęta umową o pracę na czas określony podczas jej trwania zachodzi w ciążę. W takim przypadku umowa zostaje przedłużona do dnia porodu, jednak nie jest poczytywana jako zawarcie umowy na czas nieokreślony.